از چند ماه پیش تاکنون سرپل ذهاب به واسطه‌ی زلزله‌های متعدد و پس‌لرزه‌های فراوان رویداده بدل به مکان و مرکز اتفاقات تلخ و دلخراش و در نهایت سرپل زهاب مبدل به برزخی از بحران و فرابحران شده است.

این موضوع جدای از اینکه زمین لرزه رویداده, یک سانحه‌ی طبیعی است؛ پرسش‌هایی را برای هر ذهن پویا پدید می‌آورد؛

دولت‌ـملت‌ ایران که در هر شکل و با هر نوع رویکرد سیاسی و در هر هیکلی خود را به عنوان پدر خوانده‌ی تمامی خلق‌های ایران معرفی نموده است، چرا توانایی مدیریت و کمک‌رسانی سریع و بدور از تعصبات فاشیستی را به مردم بحران‌زده‌ی سرپل ذهاب نداشت؟

ساختارهای لوکس و بدون کارکرد جمهوری اسلامی ایران همچون سازمان مدیریت بحران و هلال احمر چرا نتوانستند و یا نخواستند که به مردم کورد سرپل ذهاب یاری رسانند؟

چرا به جای مشارکت دادن سازمان‌های مردم‌ نهاد و سازمان‌های شبه دولتی همچون هلال احمر مستقیما سپاه پاسداران اقدام به محاصره‌ی محل و نظامی‌ـ امنیتی نمودن فضای زلزله‌زده‌ی منطقه می‌نماید؟

چرا اجازه‌ی یاری‌رسانی به افراد و نهادهای مردم نهاد مستقل و انسان دوست از جانب نیروها و مقامات سپاه پاسداران داده نگردید و برعکس سپاه نقش محوری در اشفتگی و بحرانی نمودن فضای موجود را ایفا نمود و حتی کار به جایی رسید که نیروهای سپاه تمامی کمک‌های مردمی را مصادره کرده و بصورت قطره چکانی و هدفمند به برخی از اشخاص نزدیک به خود ارائه داده و می‌دهند.

سازمان نظام مهندسی کرمانشاه و مهندسان ناظر و طراح وابسته به این سازمان چرا مسئولیت اشتباهات و وظایف بدرستی انجام نشده‌ی خود را نپذیرفته‌اند. و در همین راستا بصورت رسمی و بدور از توجیح، اقدام به عذرخواهی از خلق کورد و بخصوص مردم دردمند سرپل ذهاب و جبران بخشی از بی مسئولیتی و اشتباهات فاحش خود در حوزه‌ی طراحی و نظارت بر ساخت ننموده‌اند.

پرسش‌های زیادی از این دست را مردم سرپل ذهاب و هر وجدان آگاهی باید از خود و از سیستم جمهوری اسلامی و به‌ظاهر دولتمردان آن بپرسد. جوابی که ما به این مسئولیت‌گریزی و بی‌مسئولیتی که در گستره‌ی تمامی سازمان‌های دولتی از پایتخت گرفته تا به‌اصطلاح مسئولان مراکز استانی و منطقه‌ای گرفته همه و همه نشان از پوسیدگی ساختاری و فساد عمیق و بنیادین در تمامی حوزه‌های اجتماعی, اقتصادی و مدیریت کشوری است. مفهومی همانند عدالت اجتماعی جای خود را به شعارزدگی و رفتارهای تبلیغاتی و عوام‌فریبانه همچون احداث پنج‌هزار واحد مسکونی و وام‌هایی برای بازسازی شهرستان سرپل ذهاب که ازسوی مسئولان دولتی اعلام می‌شد داده است.

باید قبول کرد حکومت جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک پیکر نیمه جان و ضعیف نه توانایی رفع بحران‌های اینچنینی را دارد و نه در ماهیت وجودی سرمایه‌دارنه و مرکزگرای خود راه به رفع بحران می‌دهد. رفتاری که از جانب دستگاه‌های حکومتی در سرپل شاهدش بودیم، نمود بارز تجارت‌پیشگی و سوءاستفاده نمودن از غم و رنج‌های مردمان ایران است. اتخاذ سیاست‌ غیرانسانی تنبیهی و تشویقی و قهرمان‌سازی نمودن از خود از جانب سپاه جنبه‌ی تاریک این سناریو است.

کودار ضمن تسلیت به بازماندان این زلزله از تمامی آحاد مردم ایران دعوت می‌نماید که در این شرایط سخت و بحرانی به کمک هم‌میهنان خود در سرپل ذهاب بشتابند و وظیفه‌ی انسانی را نسبت به رفع این بحران به جای آورند.

جامعه‌ی دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان ـ کودار

۲۶.۱۱.۲۰۱۸

 

عضویت در خبرنامه

ایمیل خود را وارد نمایید