هاوار کرماشان

 

حسن روحانی هفتمین رئیسجمهور ایران میباشد که از 12 مرداد 1392 تاکنون بر مسند ریاست جمهوری ترکیه زده است. روحانی یکی از روسای جمهور ایرانی است که کمتر کسی در مورد سیاست او در قبال مردم ایران تحلیلی انجام داده است. با بررسی پرونده‌‌ی کاری حسن روحانی بهخوبی میتوان در مورد سیاستهای او تحلیلی درست انجام داد. در این نوشتار به کوتاهی در مورد جایگاه سیاسی حسن روحانی و سمتهای او بحث میکنیم.

ابتدا لازم است بدانیم حسن روحانی یکی از عناصر وفادار بهنظام جمهوری اسلامی و شخص آیتالله خامنهای میباشد که سمتهای اجرایی کلیدی را برعهده داشته است. حسن روحانی اولین شخصی است که برای نخستین بار لقب «امام» را برای آیتالله خمینی بکار برد (در مراسم بزرگداشت مصطفی خمینی در مسجد ارک تهران در آبان 1356) سمتهای حسن روحانی در نظام جمهوری اسلامی ایران:

عضویت در شورای عالی دفاع (از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۷)

عضویت در شورای عالی پشتیبانی جنگ و رئیس کمیسیون اجرائی آن (از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۷)

معاونت فرماندهی جنگ (از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۴(

ریاست ستاد قرارگاه مرکزی خاتمالانبیاء (از سال ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۶)

فرماندهی پدافند هوایی کل کشور (از سال ۱۳۶۴ تا ۱۳۷۰)

عضویت و ریاست شورای سرپرستی سازمان صداوسیما) از سال ۱۳۵۹ تا 1362)

روحانی پس از بازنگری قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و تشکیل نهاد شورای عالی امنیت ملی، سمت نمایندگی آیتالله خامنهای را در این شورا تا سال ۱۳۹۲ بهعهده داشته است

به مدت ۱۶ سال (از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۴) در دورههای ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی و سید محمد خاتمی دبیر شورای عالی امنیت ملی بوده است.

به مدت ۱۳ سال (از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶ و از ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴) مشاور امنیت ملی رئیسجمهور وقت بوده است.

روحانی از سال ۱۳۷۰ به عضویت مجمع تشخیص مصلحت نظام منصوب و تاکنون در این سمت فعالیت دارد. وی ریاست کمیسیون سیاسی-امنیتی-دفاعی این مجمع را نیز برعهده دارد.

سمتهای وی در مجلس خبرگان، ریاست کمیسیون سیاسی-اجتماعی این مجلس (از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۵ و از ۱۳۹۲ تاکنون) و عضویت هیئترئیسه و ریاست دفتر دبیرخانه این مجلس در تهران (از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷) بوده است.

با سیری در کارنامهی سیاسی حسن روحانی مشخص است وی شخصی امنیتی و مدافع نظام جمهوری اسلامی میباشد؛ که برای پاسداری از نظام مطبوعش در سمتهای مهمی ایفای نقش کرده است آنهم در بحرانیترین لحظههای حیات نظام. حسن روحانی در عرصهی سیاسی، شخصی همراه و همگام با نظام جمهوری اسلامی میباشد نظامی که سیاست خود را در عرصهی خارجی به ایجاد هلال شیعه و صادر کردن ایدئولوژی واپسگرا برمبنای ولایتفقیه قرار داده است و در داخل بهجای پاسخگویی به مطالبات و خواستههای دموکراتیک مردم از مشت آهنین استفاده میکند.

بدیهی است حسن روحانی بهمانند دیگر روسای جمهوری گزینششده، قادر به رفع مشکلات مردم در ابعاد اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی نیست. اما حسن روحانی مرد روزهای سخت نظام است که با «هیچ» یا بهتر بگوییم با «وعدههای تهی» درصد کنترل کردن مردم ایران میباشد. وی با تکیه به نمادهای «کلید»، «رنگ بنفش»، «شعار تدبیر و امید» و «منشور شهروندی» تداعیکننده شخصی «دماگوگ» یا عوامفریب کسی است که با ادعا، دروغ و وعدههای بیپایه و اساس با تحریف حقایق سعی میکند مردم را بهسوی خود بکشد و موافقت و پشتیبانی آنان را جلب کند.

 تبحر حسن روحانی را باید در بهکارگیری نمادها دانست. از کلید که نماد گشایش است استفاده میکند درحالیکه اوضاعی که اکنون مردم ایران در آن بسر میبرند زادهی اعمال روحانی است که گامبهگام با نظام بهپیش میرود. رنگ بنفش که رنگ جنبش زنان و فمینیستهاست را بهعنوان ابزاری برای فریب زنان و انسانهای برابریخواه بهکار می‌‌برد. وی در کابینهی تک جنسیتی و تبعیض آمیزش، ذهنیت جنیستگرا و ضد زنش را بهخوبی نشان میدهد. منشور حقوق شهروندی هم در نظام که شهروند معنایی ندارد و همه باید تسلیم نظام باشند تنها یک عوامفریبی بزرگ میباشد.

تبحر دیگر حسن روحانی را باید تحریف حقایق دانست. وی در همهی اعتراضات انجامگرفته در طول عمر نظام ابتدا با حمایت از معترضان و اینکه باید صدای معترضان را شنید به گروهبندی معترضان به دو گروه خوب و بد میپردازد و معترضان را اغتشاشگر و تخریبکنندگان اموال عمومی میداند که باید با آنها برخورد شود.

صحبتهای اخیر روحانی در مورد اعتراضات مردمی اخیر که گفته بود «خواستههای مردم تنها اقتصادی نیست بلکه ابعاد سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را نیز شامل میشود و باید حرف مردم را شنید و به آنها پاسخ داداوج مردمفریبی روحانی است. روحانی در اوج اعتراضات مردمی دیماه 96 معترضان را گروهی کوچک خواند و با این گفته که زود جمع خواهند. چراغ سبز لازم برای سرکوب و کشتار مردم را صادر نمود.

حسن روحانی با علم به این جملهِی مشهور که «بدبختی در همهجا دغدغهی مردم است» درصدد کنترل مردم از طریق «وعدههای سرخرمن» در مورد رفع دغدغه‌‌هایشان است. وی با اتکا به گفتاری دموکراسی گرا و آزادیخواهی درصدد جذب حمایت مردمی و پشتیانی آنها برای بقای عمر نظام جمهوری اسلامی ایران میباشد. روحانی دماگوگی تمامعیار است که با دستهای آلوده به خون مردم معترض ایران در اعتراضات کوی دانشگاه سال 78، اعتراضات سال 88 و دیماه 96 از دموکراسی و آزادی سخن میگوید.

 

عضویت در خبرنامه

ایمیل خود را وارد نمایید