امنيت يكي از اساسي‌ترين نيازهاي فرد و جامعه است و نه‌تنها انسان بلكه تمام موجودات اهميت بسياري براي امنيت جسمي‌ خود قائل هستند اما انسان موجودي چندبعدي است كه به امنيت روحي و رواني نيز توجه دارد و از اين نظر با ديگر جانداران متفاوت است. دغدغه‌ي امنيت در مواجهه با خطرات بيشتر مي‌شود و سعي در كاهش احتمال خطرات و افزايش آمادگي براي رويارويي با آنها از مهمترين عوامل تامين امنيت براي شخص و جامعه هستند.

نظام جمهوري اسلامي همواره امنيت را به عنوان يكي از مهمترين نيازهاي جامعه مطرح كرده است اما به صورتي يك‌جانبه و ناقص آن را تعريف كرده و سعي در فريب مردم و تظاهر به تامين امنيت جامعه دارد.

جمهوري اسلامي همواره با ذكر نمونه‌هايي مانند عراق، سوريه، يمن و ديگر كشورها سعي دارد به مردم ايران القا كند كه در وضعيت امني قرار دارند و بايد جهت حفظ وضعيت موجود شكرگزار بوده و درجهت حفظ نظام اسلامي بكوشند. جمهوري اسلامي نه‌تنها هيچگاه كشورهايي كه از نظر امنيت در وضعيت بهتري قرار دارند را مثال نمي‌زند بلكه سعي مي‌كند اقدامات غيرانساني دستگاههاي حكومت همانند قطع اعضاء، شلاق زدن و اعدام را نيز با طرح مسئله‌ي امنيت توجيه نمايد.

اساسي‌ترين راهكار جمهوري اسلامي براي فريب افكار عمومي و پنهان نمودن واقعيت ناامن جغرافياي ايران امروز، منحرف نمودن توجه مردم از واقعيت ناامن زندگي در ايران و سعي در ايجاد يكجانبه‌نگري و توجه به عدم وجود پديده‌هايي مانند جنگ داخلي است اما در حقيقت مي‌توان گفت با نگاهي چندجانبه به وضعيت جامعه‌ي ايران، تا حدي متوجه تهديدهاي بيشماري كه متوجه مردم است مي‌شويم. مثلا ميزان مرگ و ميرهاي ناشي از ناكارآمدي حكومت كه در زمينه‌هاي اقتصادي، اجتماعي و سياسي به جامعه فشار مي‌آورد.

حادثه‌ي 29 بهمن 96 و مرك 67نفر در سقوط هواپيمايي در اصفهان از آخرين نمونه‌هاي برجسته و قابل مشاهده‌ي اين ناامني پنهان و گسترده است. اشاره به برخي آمارها شايد به درك بهتر وضعيت كمك كند، آمار خودكشي در ايران روزانه 13 نفر است يعني درسال بيش از 4740 نفر در ايران خودكشي مي‌كنند كه بدون شك وضعيت بد اجتماعي و اقتصادي از مهمترين عوامل آن هستند. مرگ و مير ناشي از حوادث جاده‌اي در ايران روزانه 52نفر اعلام شده‌ است و مصدوميت‌ها هرروز بيش از 500 نفر كه وضعيت نابسامان جاده‌ها و همچنين خودروهاي توليدي تاثير زيادي بر آن دارد. آمارهاي رسمي از اعتياد بيش از 10ميليون نفر در ايران خبر مي‌دهند كه روزانه هزاران حادثه‌ي دلخراش را به دنبال دارد و باعث ناامني بيشتر در جامعه‌ي ايران مي‌َشود كه علت‌هاي آن هم در بيشتر موارد سركوب هيجانات و آزاديهاي سالم توسط حكومت و وضعيت فلاكت‌بار اقتصادي و اجتماعي و بي‌آيندگي جوانان است.

روزانه صدها نفر به‌دليل بيماري‌هاي ناشي از آلودگي هوا در ايران جان خود را از دست مي‌دهند كه تهران بيشترين سهم را دارد و مناطق مرزي به‌دليل وجود ريزگردها قرباني دوم هستند، ناكارآمدي جمهوري اسلامي در حل مسائل محيط‌ زيستي دليل اصلي تداوم اين وضعيت است.

حوادث طبيعي از ديگر عواملي هستند كه زندگي انسان را با مشكلات مواجه مي‌سازند و امنيت را به چالش مي‌كشند، جمهوري اسلامي در مقابله با پيامدهاي حوادث طبيعي مانند سيل، زلزله، بارش برف و... يكي از ضعيف‌ترين كشورهاي جهان است. سالانه هزاران نفر به دليل ناتواني و سوءمديريت حكومت در ايران جان خود را از دست مي‌دهند يا دچار خسارت جسمي و روحي و مادي مي‌شوند. آخرين نمونه‌ي بارز اين وضعيت را مي‌توان در زلزله‌ي كرمانشاه مشاهده كرد كه بيش از هزار نفر قرباني شدند و حكومت حتي اجازه‌ي كمك ديگر كشورها را نداد و هرروز بر تعداد قربانيان افزوده مي‌شود. جمهوري اسلامي نه‌تنها كاري جهت بهبود وضعيت مردم انجام نمي‌دهد بلكه حوادث طبيعي را هديه‌اي از جانب خداوند براي مجازات گناهكاران مي‌داند، اين در حالي است كه تهران برروي گسل زلزله قرار دارد و عدم آمادگي نهادهاي حكومتي جهت مقابله با زلزله در تهران ممكن است تلفات ميليوني به دنبال داشته باشد.

از ديگر عوامل ناامني در ايران را مي‌توان عملكرد مستقيم خود حكومت دانست، با توجه به وضعيت نامناسب مردم هرروز شاهد گسترش نارضايتي‌هاي بيشتر سياسي و ناهنجاري‌هاي اجتماعي هستيم. تنها راهكار جمهوري اسلامي براي چنين وضعيتي سركوب بيشتر است و هيچ تلاشي جهت حل ريشه‌اي مسائل بروز نمي‌دهد. سالانه دهها هزار نفر در ايران توسط حكومت جمهوري اسلامي مجازات مي‌شوند، اعتراضات اخير ايرانيان در ديماه 96 و سركوب شديد مردم با دستگيري بيش از 4هزار نفر و كشتن دهها نفر از نمونه‌هاي چنين وضعيتي است. اين در حالي است كه جمهوري اسلامي با اعدام سالانه حدود 800 نفر رتبه‌ي دوم كشتار در جهان را دارد.

نمونه‌هاي ذكر شده در كنار قربانيان روزانه مين در مرزها، نيروهاي ايراني كشته‌شده در جنگ‌هاي يمن و سوريه و عراق، كشار مداوم كولبران و حوادثي نظير پلاسكو، نفت‌كش‌ها، سقوط هواپيما و قربانياني هرروزه فرار از ايران در راه استراليا و اروپا، احتمال هرروزه‌ي جنگ با كشورهايي مثل آمريكا و اسرائيل و اعراب و جرائم و جناياتي كه ريشه در مسائل اقتصادي و اجتماعي دارند، همگي ريشه در ناكارآمدي جمهوري اسلامي دارند و ايران را در ميان رتبه‌هاي برتر ناامن‌ترين كشورهاي دنيا قرار داده است كه نه‌تنها در وضعيتي بهتر از عراق و سوريه نيست بلكه قربانيان بيشتري البته به صورت پنهاني و خاموش مي‌گيرد.

درواقع امنيت در ايران تحت حكومت جمهوري اسلامي سرابي بيش نيست و حكومت با فريب افكار عمومي سعي دارد امنيت را تنها به جنبه‌هاي سطحي و تك‌بعدي محدود كند و از اين راه سعي در مشروعيت بخشيدن به تداوم سلطه دارد و هيچ راهكاري جهت فراهم كردن امنيت در جامعه ندارد و نه‌تنها قدرت اين كار را ندارد بلكه اراده‌اي در اين راستا هم ندارد چون علت اصلي ناامني در جغرافياي ايران وجود چنين نظامي است.

عضویت در خبرنامه

ایمیل خود را وارد نمایید