فرهنگ زاگرس به قدمت تاریخ اجتماعی شدن انسان، همواره بسان آتشی فروزان و گرمابخش به حیات اجتماعی خلقهای ساکن منطقه و به ویژه فلات ایران معنا بخشیده و نقش پیشاهنگی را برای مبارزه جهت تحقق حیات آزاد ایفا نموده است. نگاهی به تاریخ اجتماعی ایران به ما خواهد گفت که خواستگاه بیشتر جنبشهای اجتماعی و فکری که در تحولات تاریخی و سیاسی تأثیرگزار بودهاند این مرز و بوم بوده است. لذا شایسته است که قیام سوم اسفند۷۷ در شرق کوردستان را نیزدر این چارچوب ارزیابی نمود. این قیام با توجه به اینکه در محکومیت توطئهی ۱۵ فوریه علیه رهبر آپو انجام گشت، در حقیقت خیزشی فراگیر بود در راستای پاسداری و صیانت از ارزشهای اصیل و ریشهدار فرهنگی و انسانی مهد تمدن جامعهی بشری. ارزشهایی که همواره، در مقاطع بحرانی و در لبهی پرتگاههای بشری، توانسته است با ارائهی گفتمانی آلترناتیو شانسی دیگر را برای ادامهی حیات جامعه بیافریند. با لحاظ کردن این حقیقت است که میتوان چرایی، چگونگی و وسعت ابعاد این خیزش تاریخی را درک و سبب بهت و حیرت توطئهگران را دریافت. حقیقتی که مناسبات سودمحور و تمدن فتیشیست از فهم و درک آن عاجز است. 

 

با ورود به دههی هفتاد شمسی و موفقیت حاکمیت جمهوری اسلامی در سرکوب، ارعاب و به حاشیهراندن سایر گفتمانهای رقیب در ایران و بهویژه شرق کوردستان، فضای سیاسی و گفتمانی با رکودی بیسابقه مواجه، و یأس و سرخوردگی دامنگیر امر سیاسی در جامعه گشت. به طوری که حاکمیت سرمست از این پیروزی و با توجه به خلأ به وجود آمده، به صورتی بی سابقه و با فراغ بال سیاستهای مارژینال کردن جامعه را دنبال کرد. در همین مقطع است که شیوع مواد مخدر و به موازات آن مزدورسازی و اجرای سیاست استحالهی فرهنگی( آسیمیلاسیون) اجباری را به ویژه در کوردستان شاهد بودیم. 

 

شرایط به وجود آمده، و عدم پاسخگویی گفتمانهای سیاسی و منظومههای فکری موجود به نیازهای مترقی جامعه، در این برههی زمان سبب شد تا جستجویی تازه و البته دیگرگونه جهت گذار از وضعیت پیشآمده از سوی آحاد جامعه صورت گیرد. این جستجو زمانی به نتیجه رسید که توطئهی بینالدولی ۱۵ فوریه علیه رهبر آپو و اسارت ایشان در آستانهی به نتیجه رسیدن بود. نتیجهای که پیامد محتوم آن تداوم وضعیت شبحگونگی و نامرئیبودن جامعهی سیاسی- اخلاقی میبود. 

 

خلق کورد در شرق کوردستان و همچنین آزاداندیشان ایرانی با وقوف به این حقیقت انکار ناپذیر، حلقهای از جانهای گرانبها را گرداگرد اراده‌‌ی سیاسی خود که همانا در شخصیت رهبرآپو تبلور مییافت به وجود آوردند. بدون تردید این خیزش همگانی، نقشی بسیار حیاتی در به نتیجه نرسیدن توطئهی ۱۵ فوریه ایفا نمود. تا جایی که خود توطئهگران نیز ضمن اعتراف به آن، با حیرت و شگفتی ریشه دواندن جنبشی نوین و بانشاط را در شرق کوردستان و ایران به تماشا نشستند. جنبشی که در کمترین زمان به مطرحترین و مترقیترین گفتمان سیاسیایدئولوژیک سپهر سیاسی این منطقه بدل گشت و افقهای روشن و وسیعی را فرارویمان گشوده است. همهی اینها تنها در سایهی نثار جانهایی به وجود آمد که در سوم اسفند۷۷ زمینهساز تولد جنبش آزادی در شرق کوردستان شد و امروز نیز اگر عفرین مقاوم و نستوه، چون کوه، ایستاده و سر فرو نمیآورد، ادای دین است به خونهای ریخته شدهی شهیدان این قیام تاریخی.

 

کودار ضمن گرامیداشت یاد و خاطرهی شهدای قیام سوم اسفند۷۷، پیمان خود با خون تمامی شهیدان راه آزادی و دموکراسی تا ایجاد جامعهای اخلاقیسیاسی که همانا آرمانشان بود را دوباره مینماید. همچنین از همهی آزادیخواهان و میهندوستان و به ویژه جوانان انقلابی دعوت مینماید تا با تداوم مبارزات، و پیوستن به صفوف گریلا آرمان شهدا را تحققپذیر ساخته و توطئه و توطئهگران را در رسیدن به اهداف ناپاکشان ناکام گزاریم.

  

شورای اجرایی جامعهی دموکراتیک و آزاد شرق کوردستانکودار

۲/ اسفند / ۱۳۹۶

 

 

 

عضویت در خبرنامه

ایمیل خود را وارد نمایید