در حالی به پیشواز نوروز امسال می‌رویم که تراژدی‌های تلخی در منطقه و بویژه بر سر خلق کورد آوار گشت. از جمله‌ی این وقایع دردناک فاجعه‌ی زلزله‌ی کرماشان و اشغال کرکوک و از آن دردناکتر قتل‌عام خلق آزادیخواه کورد در عفرین که توسط نیروهای امپریالیستی و بدست سلطان اردوغان و جانیان داعش و جهادی هم‌ذاتش رقم خورده است. فاجعه‌ی دوم بسی اندوه‌بارتر است هنگامی که متوجه این حقیقت می‌شویم که این تروما نه محصول پدیده‌ای طبیعی و خارج از اراده‌ی انسانی، بلکه بدون واسطه توسط موجودات شبه انسانی‌ای در حال وقوع و عمق بخشیدن است که به نوبه‌ی خود مجوز این نسل‌کشی را از دنیای به اصطلاح مترقی و اومانیست مدعی حقوق بشر دریافت کرده‌اند. چرا که آنچه جهان تحت سلطه‌ی مدرنیته‌ی سرمایه‌داری از آن هراس دارد، ایجاد فضاهای آزادی است. بدون هیچ شک و شبه‌ای عفرین امروز تاوان ایجاد این فضای آزادی را پرداخت می‌کند. فضایی که در آن مجالی برای عرض اندام و ولع سیری‌ناپذیر عثمانی‌گری و ورسیون تازه‌ی تزاریسم وجود ندارد.

 

در وضعیت بحرانی کنونی منطقه و کائوس به وجود آمده، آنچه که روند تحولات آتی را رقم خواهد زد، آرایش نیروها و نحوه‌ی سازماندهی است که از قدرت تعیین‌کنندگی برخوردارند. پس در چنین شرایط ناپایداری نبایستی به قدرگرایی سیاسی روی آورد و نقشی منفعلانه و مارژینال برای خود قایل گشت. همانگونه که تاکنون اغلب جریانات سیاسی کوردستان بدان متوسل گشته و سرنوشت خود را در گرو توافقات بین دولتی تعریف کرده‌اند. هر چند بایسته و ضروری است که به معادلات بین‌المللی توجه و دقت لازم و کافی بعمل آید. با توجه به این حقایق بایستی متوجه این خطر گشت که تمامی دستاوردهای خلق کورد که با نثار خونهای بی‌شماری متحقق گشته‌اند در معرض تهدید جدی از سوی دولتهای استاتوگرای منطقه به ویژه ایران و رژیم فاشیستی ترکیه قرار دارند.  اگر چنانچه سیاست کوردی به اتخاذ تدابیر لازم نپردازد و به موضع مشترکی دست نیابد روزهای‌ شوم‌تری انتظار خلق کورد و سایر خلقهای منطقه که از دست فاشیسم و بنیادگرایی به ستوه آمده‌اند را خواهد کشید. در چنین شرایطی اتخاذ سیاستی مشترک و فعالانه در قالب نهادی همچون کنگره‌ی ملی  از اهمیتی حیاتی و بیش از پیش برخوردار است. چنانچه در صورت وجود چنین سازو کار مؤثری شاهد کرکوک و اکنون عفرین نبودیم.

 

شرایط موجود تنها یک راه را پیش پای خلقهای تحت ستم چه در ایران فاناتیک فرقه‌گرا، چه در سوریه بعثی و چه در فضای دلهره‌آور ترکیه‌ی اردوغانی باز گذاشته، و آنهم ادامه‌ی مقاومت به هر طریق ممکن است. همانگونه که خلقهای ایران به ادامه‌ی اعتراضات مشروع خود از هر طریقی و غالبا مسالمت‌آمیز دست زده‌اند و خواهند زد، همانگونه نیز خلقهای تحت اشغال در سوریه وترکیه نیز ناچار از مقاومتند ولو خشونت‌بار تا قادر شوند حیاتی انسانی و «عادی »را برای خود ممکن گردانند. حیاتی که نه قهرمانند و نه اهریمن. بلکه حیاتی کاملا انسانی و شایسته‌ی انسان « بودن ».

 

کودار ضمن عرض تبریک نوروز ۱۳۹۷ به تمامی خلقهای آزادی‌خواه و «نو»روز خواه، از تمامی آحاد جامعه‌ی انسانی، آزادی‌خواه و عدالت‌طلب دعوت بعمل می‌آورد تا با ادامه‌ی مقاومت خود، در برابر فاشیسم و اشغالگری  بپا خواسته و تا ایجاد حیاتی شایسته‌ی انسان از پای ننشینند. با این اوصاف شایسته است که نوروز امسال را به نوروز حمایت از عفرین و مقاومت بدل کنیم.

 

ریاست مشترک جامعه‌ی دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان – کودار

۲۹/اسفند/۱۳۹۶

عضویت در خبرنامه

ایمیل خود را وارد نمایید