فواد بریتان عضو شورای رهبری کودار، در بخش دوم مقاله‌ی خود بر ضرورت اتحاد ملی جهت نیل به آزادی و دموکراسی تاکید می‌نماید. وی در این رابطه نتایج برگزاری کنگره‌ی ملی مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌دهد.

خلق کورد جهت محافظت از خویش، هیچ ترددی ندارد.

امروزه خلق کورد به مرحله‌ای رسیده‌ که بتواند سرنوشت خود را تعیین نماید و جهت نیل به این مهم بدل‌های فراوانی را داده است. بنابراین حیاتی آزاد بر طبق هویت و زبان حق طبیعی خلق کورد می‌باشد. هر چقدر که دولت‌ها تلاش کنند که خلق کورد را به سمت خویش جذب نمایند، به همان میزان لازم و ضروری است که خلق کورد بر خط سوم خویش اصرار ورزد و آن را سرلوحه‌ی تلاش‌ها و مبارزات آزادی‌خواهانه‌ی خویش قرار دهد.

در این شرایط لازم است که خلق کورد در شرق کوردستان، جهت محافظت از هویت اجتماعی و سیاسی خویش، توسعه و گسترش خط دفاع ذاتی و مشروع را اساس کار خویش قرار دهند. اگر خلق کورد در شرق کوردستان، در سازماندهی اجتماعی‌ و سیاسی خویش ضعیف عمل نمایند و خط‌مشی دفاع مشروع خود را تقویت نکنند؛ نمی‌توانند حیات سیاسی-اجتماعی خویش تداوم بخشند و حتی در معرض نابودی هم قرار می‌گیرند. در چنین حالتی خلق کورد نمی‌تواند در مقابل نیروهایی که نیت سوءاستفاده را دارند، بیایستد.

در شرق کوردستان، خلق کورد بایستی با سازماندهی و تلاشی مضاعف، جمهوری اسلامی را مجبور نمایند که مسئله‌ی کورد را قبول کند و جهت حل آن به شیوه‌ای سیاسی و دموکراتیک اقدام نماید. پارادایم نوین کورد بر مبنای تشکیل دولت نیست بلکه توسعه و برساخت ذهنیت ملت دموکراتیک و گسترش مدل سیاسی خودمدیریتی دموکراتیک می‌باشد. این سیستم باید دلیلی باشد جهت تکوین تمدن دموکراتیک در ایران و شرق کوردستان. بنابراین از این پس خلق کورد در شرق کوردستان با چنین مدل و راهکاری، خلق کورد را به صاحب یک هژمونی دموکراتیک مبدل می‌گرداند. توامان با این بایستی خلق کورد آمادگی محافظت و دفاع از خویش را داشته‌باشد. هر چند که خلق کورد اساساً جنگ‌طلب نبوده و نیست و خواهان جنگ‌افروزی هم نمی‌باشد؛ اما به هیچ وجه جهت محافظت از خویش، هیچ تردیدی به دل راه نمی‌دهد.

لازم است که رژیم ایران این واقعیت را درک کند، که خلق کورد هیچ‌‌گونه دشمنی‌ای با هیچ کس ندارد. خلق کورد در شرق کوردستان تنها خواهان حقوق مسلمه‌ی خویش هستند. هیچ مطالبه‌ای از خلق‌های دیگر ندارند و تنها و تنها خواستار حقوق و آزادی‌های به‌حقِ‌شان هستند و این کاملاً یک مطالبه‌ی طبیعی‌ست و لازم است که هر کسی به این مطالبات احترام بگذارد.

امروزه اگر رژیم ایران می‌خواهد که با معضلات و بحران‌های منطقه‌ای مواجه نشود؛ لازم ایت که مسایل مربوط به خلق کورد و سایر خلق‌های ایران را حل‌و‌‌فصل نماید. راه‌چاره‌ی معضلات در ایران از راه حل مسئله‌ی کورد در شرق کوردستان میسر می‌گردد. اگر رژیم ایران این واقعیت را نپذیرد و بخواهد که تسلیمیت را بر کوردستان تحمیل کند و با حمله‌ به مواضع و خطوط قرمز خلق و گریلا‌هایشان و همچنین با جبر و زور و شکنجه و اعدام بخواهد که فریاد‌های مردمی را در نطفه خفه کند، احتمال خطر برای ایران بسیار بیشتر خواهد بود. تاکنون هیچ دولتی موفق نشده که با دستگیری و شکنجه و زندانِ، پیروزی را از آنِ خود کند.

حسن روحانی در سفرش به کوردستان از برادری خلق‌ها حرف می‌زند؛ اما برادری خلق‌ها بر اساس دموکراسی و عدالت و آزادی به واقعیت می‌پیوندد. خلق کورد نوعی اتحاد را اتخاذ می‌نماید که بر اساس حقوق برابر و آزاد و برادری پایه‌ریزی شده‌باشد. «اتحاد عادلانه» را به شدت قبول می‌کند اما به وسیله‌ی زور، انکار و آسیمیلاسیون برقراری اتحاد امکان‌پذیر نیست و قطعاً ایران را دچار خطراتی بسیار جدی خواهد گشت.

اگر رژیم ایران،‌مسایل مربوط به خلق‌ها به ویژه خلق کورد را حل کند؛ در این صورت است که قدرتمند گردیده و می‌تواند که خلق را در کنار خود ببیند و بدین شیوه در مقابل معضلات و مشکلات بیایستد. اما اگر مسئله‌ی خلق کورد را حل نکند، همواره با مشکل روبرو خواهد بود و با مشکلات داخلیِ روزافزون به حیات خویش ادامه می‌دهد.

اگر رژیم ایران،‌ اقدام به رفع مشکلات نکند، بدون شک با وضعیتی مشابه ترکیه،‌ عراق و جنوب ترکیه مواجه خواهد شد. در این صورت امکان تجزیه ایران، جنگ و درگیری و عمیق‌تر شدن مشکلات به موضوعات اصلی تبدیل خواهند شد.

وضعیت کنونی نه برای خلق کورد و نه برای رژیم ایران،‌ وضعیت مناسبی نیست. بنابراین لازم است که حکومت ایران صفحه‌ای نوین را ورق بزند و اقدام به حل مشکلات خلق‌ها نماید.  همچنیت بایستی خلق کورد ارتباطاتش با سایر خلق‌های ایران را مستحکم‌تر نماید و بر اساس توسعه‌ی سیاست دموکراتیک و آزادی‌خواهانه،‌ جهت دموکراتیزه‌نمودن ایران و خاورمیانه تلاشی بیشتر و جدی‌تری را ارائه دهد.

«ارتباط متقابل با تمامی احزاب سیاسی در شرق کوردستان و ایران در چهارچوب اصول مشترک،‌ حائز اهمیت است.»

ما می‌خواهیم که ارتباطاتمان با سایر احزاب سیاسی را توسعه دهیم، چراکه ما هیچ کسی را انکار نمی‌کنیم. لازم است در میان احزاب ارتباطی متقابل وجود داشته باشد. شاید در میان احزاب سیاسی نگرش‌های متفاوتی وجود داشته‌باشد و باید هم که باشد؛ این موضوع نه جامعه و نه هیچ حزبی را تضعیف نمی‌نماید،‌ بلکه تحرک، تغییر و پیشرفت را ایجاد می‌کند و در راستای منافع خلق قرار دارد. لازم است ما در شرق کوردستان فرهنگ انتقاد و خودانتقادی را توسعه دهیم. انتقاد به معنای انکار و نفی همدیگر نیست. لازم است انتقاد و خودانتقادی در میان احزاب وجود داشته باشد، چراکه فرهنگ انتقاد و خودانتقادی هم موجب پیشرفت احزاب سیاسی و هم جامعه می‌گردد. بر پایه‌ی اهداف ملی همگی می‌توانند متحد شده و اقدامات خویش را جهت اتحاد کلی بهتر و مستحکم‌تر به انجام برسانیم. بایستی اولویت به مسایل ملی اختصاص داده شود تا مسایل حزبی. در این مرحله‌ی حساس هر کسی جهت اتحاد ملی و توسعه‌ی دموکراسی تلاش نماید، موجب پیشرفت و گسترش جایگاه خلق کورد می‌گردد. درست نیست که تفاوت‌های فکری و ایدولوژیک در میان احزاب موجب تجزیه و انکار گردد. لازم است که همگی ما تلاش به خرج دهیم که این اختلافات به اتحاد ملی‌مان لطمه وارد نکند و باید هر حزبی ارتباطات خویش را جهت رسیدن به اتحاد ملی تقویت نماید.

«تلاش جهت کنگره‌ی ملی باید نقطه مشترک همه باشد.»

اکنون فرصتی تاریخی برای خلق کورد پیشامده است، لازم است این فرصت تاریخی هم برای خلق کورد و هم برای سایر خلق‌های منطقه و انسانیت به بهترین نحو مورد استفاده قرار گیرد. اختلافات نباید به دلیلی برای عدم برگزاری کنگره‌ی ملی تبدیل شوند. اساساً کنگره‌ی ملی اختلافات حزبی را حل می‌نماید. تنها در صورت برگزاری کنگره‌ی ملی‌ست که اختلافات میان احزاب برطرف شده و در میان بخش‌های دیگر نیز چاره‌یابی توسعه می‌یابد. در صورت برگزاری کنگره‌ی ملی یک سیر فکری ملی ایجاد شده و این موجب تقویت اراده‌ی خلق کورد می‌گردد. در این صورت است که تمامی احزاب این کنگره را مبنا قرار می‌دهند و هیچ حزبی نمی‌تواند باب میل خویش برنامه‌هایشان را به اجرا درآورند، روابط دیپلماتیک برقرار سازد و اهداف خویش را به عرصه‌ی نمایش بگذارد. امروزه اتحادی ملی وجود ندارد به همین خاطر دشمنان و استعمارگران کوردستان از این فرصت استفاده کرده و به هر طریقی از برقراری این اتحاد جلوگیر می‌کنند. تا اینکه این فرصت از دست نرفته، لازم است که خلق کورد اتحاد ملی را توسعه دهد. در همین راستا توان فراوانی وجود دارد و هیچ اختلافِ حزبی‌ای وجود ندارد که بتواند از برگزاری اتحاد ملی جلوگیری نماید. تمامی طرفین در شرق کوردستان می‌توانند به دلیلی برای برگزاری اتحا ملی تبدیل شوند و جهت این مهم پیش‌قدم شوند.

عضویت در خبرنامه

ایمیل خود را وارد نمایید